I have been here before
Rouw & Verlies
Iedereen krijgt er vroeg of laat mee te maken
Je bent niet alleen.
Leven & Sterven
We zijn allemaal stervelingen.
Liefde
Liefde die blijft. Altijd.
'Ik heb te vaak gedacht dat ik het zelf moest uitzoeken'.
'Les één: ga vooral te rade bij anderen.'
René Gude (1957-2015)
‘I have been here before’ is een online platform voor iedereen die te maken heeft met rouw, verlies, leven en sterven. Voor iedereen, omdat het ons allemaal raakt.
Een plek die gemaakt is door mensen met een verlieservaring — verlies in de breedste zin van het woord. Niet alleen verlies door de dood, maar ook alle andere vormen van afscheid nemen.
Ook het gesprek over sterven zelf krijgt hier ruimte.
Velen gingen jou voor. Zij hebben ervaren wat jij nu doormaakt.
Van hen vind je hier troost, hoop, steun, (h)erkenning en vele figuurlijke spiegels.
In de vorm van korte verhalen, muziek, gedichten, boek- en filmtitels — en nog veel meer.
Kleine ‘hou-vast-jes’ tijdens grote, betekenisvolle momenten — de breuklijnen in je levensloop.
Misschien wil jij - hier op 'I have been here before' - op jouw beurt iets achterlaten.
Voor al die anderen die ná jou komen.
I Have Been Here Before
De inspiratie voor deze website komt uit de film 'Hope Gap'.
Grace, een van de hoofdpersonages, leeft met poëzie als haar kompas. Na een voor haar onverwachte en bittere echtscheiding bouwt ze een eigen (online) ‘troostsysteem’: een verzameling gedichtenbundels waarin je, wanneer het leven pijn doet, kunt 'bladeren' om iets van houvast te vinden.
‘I have been here before’ is de eerste regel uit Grace’s favoriete gedicht: 'Sudden Light' van Dante Gabriel Rossetti.
Steun bij Rouw
Mijn naam is Diana. Ik begeleid mensen met een verlieservaring; mensen die door de dood een dierbare verliezen. Dit doe ik als vrijwilliger/mens tot mens rouwondersteuner bij Vereniging Humanitas; Steun bij Rouw; huisbezoeken, 1-op-1 begeleiding.
Wat of wie helpt jou bij rouw & verlies?
Hou-vast-jes
Velen gingen jou voor; tenslotte wordt ieder mens, vroeg of later, geconfronteerd met verliezen. En er zullen nog vele mensen ná jou volgen.
Je mag hier iets komen halen, én ook komen brengen. Geef vanuit je hart. Onvoorwaardelijk.
Dat geven kan in vele vormen: (korte) verhalen, gedichten, citaten, boekentips, film, TV, podcast, documentairetips of muziek.
Deel jouw hou-vast-je met ons. Het kan een mede mens tot grote steun zijn.
Over mij
Mijn naam is Diana. Ik ben een (volwassen) dochter, die in 2015, onaangekondigd en plots, haar moeder verloor.
Haar overlijden sloeg in als een bom.
Mijn missie
“It takes a whole village to raise a child”, zegt een oud Afrikaans gezegde. Zo geloof ik ook dat rouw een gemeenschap nodig heeft. 'Verlies over-leef je', schrijft Manu Keirse — en dat overleven kunnen we niet alleen; we hebben een omgeving nodig die draagt, verstaat en nabij blijft. Rouw verweven in het weefsel van je leven vraagt om verbinding: met jezelf, met een aanwezige afwezigheid dat verlies is, en met de mensen om je heen.
Rouwen moet je zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen.
Rouw & Verlies
Rouw en verlies zijn universele, menselijke ervaringen. Tegelijkertijd zijn het ook hoogstpersoonlijke ervaringen. Ieder mens rouwt op zijn/haar eigen-wijze manier. Er is geen 'goed' of 'fout'.
'𝙄 𝙗𝙚𝙜𝙖𝙣 𝙗𝙮 𝙩𝙝𝙞𝙣𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙞 𝙘𝙤𝙪𝙡𝙙 𝙨𝙖𝙫𝙚 𝙮𝙤𝙪
𝙗𝙪𝙩 𝙞𝙣 𝙩𝙝𝙚 𝙚𝙣𝙙 𝙖𝙡𝙡 𝙞 𝙘𝙖𝙣 𝙙𝙤 𝙞𝙨 𝙝𝙤𝙣𝙤𝙧 𝙮𝙤𝙪'.
Uit: film 'Hope Gap' (2019)
~ William Nicholson (regie & scenario)
Voor mijn moeder
Lies
1944 - 2015